Duchowość to najwyższy, duchowy wymiar życia ludzkiego, a duchowość chrześcijańska to wiara przeżywana. Teologia duchowości z kolei to refleksja nad tym wymiarem życia, próba zrozumienia i teologicznego opisania życia chrześcijańskiego jako życia w Duchu, w jedności z Chrystusem w obecności Boga Ojca. To życie realizuje się w Kościele.
Studia Podyplomowe Teologii Duchowości (SPTD) skierowane są dla każdego, kto chciałby zapoznać się z chrześcijańską tradycją duchową, ale przede wszystkim dla tych, którzy w swojej pracy czy zaangażowaniu mają do czynienia z człowiekiem w jego wielowymiarowości, dla aktywnie działających w ruchach kościelnych, dla tych, którym powierzono odpowiedzialność za formację intelektualną i duchową albo przygotowują się do podjęcia takich zadań. W sposób szczególny Studia skierowane są również do teologów, duchownych i osób konsekrowanych, by wzrastali w umiejętnościach animowania rozwoju duchowego ludzi oraz w szeroko rozumianym towarzyszeniu duchowym.
Studium teologii duchowości ma więc przede wszystkim służyć poznaniu dziedzictwa: tradycji duchowej i refleksji teologicznej Kościoła. Dzięki temu uczestnik Studiów będzie mógł lepiej zrozumieć swoją wiarę, siebie samego, ale też innych, z którymi żyje, pracuje, spotyka się.
Na początku przewidziany jest wykład historyczno-systematyczny teologicznego traktatu "teologia duchowości". W ramach tego wykładu zostaną przedstawione największe postacie, szkoły i nurty duchowości chrześcijańskiej. Szczególnym przejawem życia duchowego jest mistyka, a więc zostanie przedstawiona także chrześcijańska mistyka: jej teologiczne podstawy, rodzaje, najwięksi mistycy. Z tego też powodu wprowadzenie w lekturę największych dzieł literatury duchowej będzie więc jednym z głównych elementów wykładu.
Absolutnie niezbędnym wprowadzeniem do studium teologii duchowości jest wykład z antropologii chrześcijańskiej: przedstawienie - na tle europejskich tradycji filozoficznych - chrześcijańskiej wizji człowieka.
Kolejnym elementem jest prezentacja fenomenów życia duchowego charakterystycznych dla dwudziestego wieku i współczesności, m.in. ruchów religijnych oraz największych postaci z tego okresu.
Następną częścią składową programu SPTD będzie prezentacja pokarmu, jakim karmi się życie duchowe chrześcijanina: Pisma Świętego jako tekstu duchowego; modlitwy - poprzez studium jej wielkich mistrzów; liturgii jako niezbywalnego elementu życia duchowego.
Wreszcie SPTD podejmują kwestie zastosowania praktycznego: pytania o duchowy wymiar życia w różnych sytuacjach, w jakich zostaliśmy lub będziemy postawieni: w rodzinie, we wspólnocie lub w życiu samotnym; w pracy, w społeczeństwie pluralistycznym i obojętniejącym religijnie, w życiu publicznym, w zdrowiu i chorobie, wobec śmierci.
Ważny jest też wymiar rozeznawania duchowego; stanowi to jeden z ważnych aspektów tradycji chrześcijańskich. W ramach SPTD zostaną więc omówione, teoretycznie i praktycznie, zagadnienia z zakresu rozeznawania duchowego.